Ορθοδοξία

Η Ορθοδοξία ανέκαθεν ίστατο ορθία επί των θείων επάλξεων και ηγωνίζετο, δια να διαφυλάξη αμόλυντον την ιεράν παρακαταθήκην της υπό του Κυρίου διά των Αποστόλων παραδοθείσης πίστεως.

Οι αγώνες της Ορθοδοξίας κατά το πρόσφατον και το απώτερον παρελθόν προκαθορίζουν σαφώς την αποστολήν, την οποίαν και σήμερον καλείται να εκπληρώση η Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία έναντι των ετεροδόξων της Δύσεως. Η αποστολή δε της Ορθοδοξίας είναι μία. Να παραμείνη ο αμετακίνητος δείκτης των ορίων της ορθοδόξου πίστεως, τα οποία ετέθησαν εφάπαξ υπό της Αγίας Γραφής και της Αποστολικής Παραδόσεως, της διαφυλαχθείσης υπό της ομοφώνου μαρτυρίας των Οικουμενικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Η Ορθοδοξία παραμένει χάριτι θεία άχρι του νυν η Νύμφη του ασπίλου Χριστού, η « Μη έχουσα σπίλον ή ρυτίδα»της πλάνης.

Η Νύμφη η αγνή, η γνωρίζουσα ένα Νυμφίο και μίαν κεφαλήν τον Χριστόν, αποστρεφομένη δε πάσαν παράνομον ένωσιν ή δουλόφρονα υποταγήν εις ορατήν αλάθητον δήθεν κεφαλήν.

Μόνη η Ορθοδοξία κατά τον Άγιον Μεθόδιον διετηρήθη, « Θεόνυμφος...,άθικτος παρθένος, Εκκλησία, χιονόσωμος...., σώφρων, άμωμος, ερασμία».

Η Ορθοδοξία στολίζεται ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα των Μαρτύρων της πίστεως, συνεχίζουσα την παράδοσιν των κατακομβών δια των ολοκαυτωμάτων των νεομαρτύρων. Η Ορθοδοξία ακόμη παρά την εξωτερικήν «πενίαν της» παραμένει η «αυλή η αγία» εις την οποίαν μίαν ημέραν θα επανέλθουν πάντες οι πλανεμένοι και «περί την πίστην αστοχήσαντες». Η Ορθοδοξία είναι η «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία» η αποδεικνυομένη, «Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας», διότι η Ορθοδοξία είναι αυτός «Ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας». Η Ορθοδοξία είναι η Κιβωτός η οποία ουδέποτε θα παύση επιπλέουσα επί των υδάτων του κατακλυσμού και σώζουσα πάντας τους διαμένοντας και καταφεύγοντας εις αυτήν.

Η Ανατολική Εκκλησία και Θεολογία, λέγει ο Ευγένιος Βούλγαρης είναι, «Η θεοφώτιστος και πρωτίστη του Χριστιανισμού ερμηνεύτρια, η σεμνή διδάσκαλος της Δύσεως αποδειχθείσα και αξιομίμητον δούσα παράδειγμα εις πάσας τας χριστιανικάς Εκκλησίας και εις πάσας τας υστεροχρόνους εποχάς»(Θεολογικόν, σ.ιθ. Βενετία 1872).

Δι' ημάς δε κατ' εξοχήν τους Έλληνας η Ορθοδοξία ειδικώτερον απεδείχθη διά μέσου των αιώνων σωτήρ μας.

Με την ακαταγώνιστον δύναμιν της Ορθοδοξίας οι άγιοι πρόγομοί μας εις το πρόσφατον παρελθόν ελυτρώθησαν εκ της μακραίωνος φοβεράς δουλείας των αλλοθρήσκων και είδον την κατερειπωμένην και καθημαγμένην Ελλάδα μας και πάλιν αναγεννωμένην εκ της τέφρας της.

Περί του Έθνους ημών κατ' εξοχήν γράφει ο Βούλγαρης ότι, «Η Ορθόδοξος Εκκλησία...επί των ζοφερών χρόνων της δουλείας και των στεναγμών απεδείχθη ου μόνον υπερτάτη πνευματική, αλλά και υπερτάτη εθνική αρχή. Μήτηρ και τροφός, συνεργάτις και αμύντειρα, διδάσκαλος και παρήγορος του Ελληνικού Έθνους, ήτις διέσωσε μεν την εθνικότητα, την γλώσσαν και το ιερόν θρήσκευμα των πατέρων, ανέφλεξε δε τον εν τη καρδία των προσφιλών αυτής τέκνων υποκαιόμενον σπινθήρα της φιλοπατρίας και της ελευθερίας και παρεσκεύασε μικράν εισέτι ελευθέραν γωνίαν ως ζύμην πεπρωμένην, ίνα ζυμώση θεία αρωγή όλον το φύραμα της Ανατολής» (αυτόθι, σ. μα', μβ'. Βενετία 1872).

Η Ελλάς μόνη ενυμφεύθη την Ορθοδοξίαν, τελέσασα αδιάλυτον πνευματικόν γάμον και δι' αυτό ουδέποτε θα αφανισθή, εάν βεβαίως παραμείνη ακραιφνώς Ορθόδοξος χώρα.

Η Ορθοδοξία και σήμερον, κατ' εξοχήν σήμερον, δέον να αποτελή την ιερωτέραν κληρονομίαν των Ελλήνων και Ελληνίδων. Εγεννήθημεν Ορθόδοξοι, εκ γονέων ορθοδόξων. Εβαπτίσθημεν εις τα ιερά νάματα της Κολυμβήθρας της Ορθοδοξίας. Κοινωνώμεν Αυτό το Τίμιον Σώμα και Αυτό το Τίμιον Αίμα του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού ως παρέδωκεν ημίν. Από της εισόδου μας έως και της εξόδου μας εκ της παρούσης ζωής, μας ψάλλει με ύμνους Ορθοδόξους.

Δι' αυτό διά μίαν ακόμη φοράν μας καλεί η Ορθοδοξία μας διά το ίδιον ημών συμφέρον να παραμείνωμεν άγρυπνοι επί των θείων επάλξεων εμπνεόμενοι από τους αγίους πατέρας μας, διαφωτίζοντες και προσευχόμενοι νυχθημερόν εν ταπεινή καρδία υπέρ ισταμένων και αφισταμένων. Υπέρ ιδικών μας και ξένων. Υπέρ λαϊκών αλλά και κληρικών.

Πολλοί μας έχομεν ανάγκην πνευματικής βοηθείας και η βοήθεια αυτή θα δοθή εκ του Αρχηγού της Ορθοδοξίας μας, του Ιησού μας, εάν όμως εμείς και πάλιν εν ταπεινή καρδία προσευχώμεθα υπέρ αυτών. Διότι είναι προτιμώτερον να εκλείψη ο Ήλιος από το στερέωμα παρά η Ορθοδοξία από την ζωήν μας.

Ελληνίδες μητέρες, δώσετε Ορθόδοξα τέκνα εις την Ελλάδα μας, φυλάξετέ τα από τον καύσωνα της απιστίας και της διαφθοράς. Από τον «λίβαν»της αμαρτίας και τον ευνουχισμόν του νοός αυτών τον «μηδενισμόν». Επιστρέψατε τα παιδιά σας εις την Εκκλησίαν την Ορθόδοξον και την Ελλάδα. Ενδιαφερθείτε πρώτον να μάθουν την Πίστην, την πατρίδα και την γλώσσαν των πατέρων μας τα τέκνα μας.

Γράφομεν αυτά, διότι κολακευόμεθα ανοήτως όταν περιέρχωνται οι παίδες μας ξένους τόπους, πρίν γνωρίσουν την ιδίαν των Πατρίδα και ίδουν ό,τι καλόν έχει. Όταν σπουδάσουν ξένας γλώσσας και επιστήμας, πριν πάθουν εντελώς την γλώσσαν των προγόνων μας, η οποία υπήρξε και εισέτι χρησιμεύει ως όργανο, πασών των επιστημών και πριν γνωρίσουν αρκούντος την σοφίαν των εν αυτή συγγραμμάτων, εξ ών ως επί το πλείστον τα νεώτερα ερανίζονται.

Ναι αυτή είναι μία εργασία θεία, πολύτιμος και αιώνιος και την περιμένει ο Ουρανός, η Ορθοδοξία και η Ελλάς από τις Χριστιανές Ελληνίδες Ορθόδοξες μητέρες. Θα προσφερθούν άρα γε; Είθε να προσφερθούν προς δόξαν της Ορθοδοξίας μας και της Ελλάδος μας. Όλοι δε μαζί Ελληνίδες και Έλληνες ας προσευχώμεθα διά την διατήρησίν της και εξάπλωσίν της. Πράττοντες δε ούτω ελπίζομεν εις τον Κύριόν μας να μη μας την στερήση εγκαταλείποντάς μας. Ως εκ τούτου οι απανταχού της γης ορθόδοξοι προς εκπλήρωσιν της θείας εις τον κόσμον αποστολής των καλούνται να παραμείνουν πιστοί διαφωτίζοντες τους «απροσέκτους» μήπως θελήσουν ποτέ και επιστρέψουν. Ποτέ δε να μην ενδώσουν, διότι θα συναπωλεσθούν.

Δημ. Παναγοπούλου.