Καταστροφικές Λατρείες, Σέκτες και η αντιμετώπισή τους

Η εποχή μας, η οποία χαρακτηρίζεται από έντονες πνευματικές αναζητήσεις στο δυτικό κόσμο, λόγω της πανθομολογουμένης γενικής καταπτώσεως των παλαιών δυτικών χριστιανικών ομολογιών/αιρέσεων (παπισμού και προτεσταντισμού), μετέφερε τις τελευταίες δεκαετίες και στις Ορθόδοξες Εκκλησίες από τη δύση την προπαγάνδα πολλών από τα λεγόμενα «νέα θρησκευτικά κινήματα» (“New Religious Movements”, NRMs), ομάδων που γενικώς αποκλίνουν από τις γνωστές έως τα μέσα του 20ου αιώνος θρησκείες (και «ομολογίες» - “denominations”) και δραστηριοποιούνται στο περιθώριο των παλαιοτέρων θρησκειών, κυρίως του χριστιανισμού, του βουδισμού και του ινδουϊσμού, αποκλίνουν όμως σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό από τα διδάγματα εκείνων.

Λόγω των παρατηρημένων καταστροφικών συνεπειών τους στην προσωπικότητα των μελών-θυμάτων τους και στη συνοχή των κοινωνικών θεσμών, χρησιμοποιήθηκαν για τα κινήματα αυτά νωρίς και οι (όχι αδίκως) υποτιμητικοί  όροι, όπως “cult”, ο οποίος σημαίνει «λατρεία/ευσέβεια» (εκ του λατ. cultus, δηλ. «φροντίδα») και γενικώτερα ο “sect” (εκ των λατ. “sequοr”, ακολουθώ, η  “seco”, κόπτω).

Στις ομάδες αυτές που χαρακτηρίζονται ευρέως ως «σέκτες» σημειώνεται δραστηριότητα τέτοια, η οποία υπόσχεται να καλύψει δήθεν μέσω πνευματικών υποκαταστάτων τα πνευματικά κενά των μελών-θυμάτων και να «διασώσει» (με ανανέωση) τις «πεπαλαιωμένες» θρησκείες. Κατά περίπτωση κάθε σέκτα ρίπτει το βάρος στην «επίθεση αγάπης» προς το θύμα, στη «σωτήρια τυφλή» υπακοή στον ηγέτη-«εκλεκτό» του θείου, στο διαλογισμό, στην ειδική διατροφή και διαβίωση, στην απομόνωση από την οικογένεια και το κοινωνικό περιβάλλον. Τελικώς αποδεικνύεται ότι οι αποδεδειγμένα καταστροφικές αυτές λατρείες χαρακτηρίζονται από χειραγώγηση και εκμετάλλευση (εργασιακή, οικονομική, σεξουαλική κ.α.), απολυταρχικότητα, υποκρισία, αποκλειστικότητα και απομονωτισμό (λ.χ. αποκοπή από τη φροντίδα εκ μέρους της οικογενείας του θύματος), χρήση πλύσεως εγκεφάλου, «ψυχοναρκωτικών» και μη αποδεκτών «εναλλακτικών» θεραπειών και τεχνητών «θαυματουργιών» κ.τ.σ.· χαρακτηρίζονται τέλος ενίοτε και από μυστικές διασυνδέσεις με φανερώς καταστροφικά κοινωνικο-θρησκευτικά φαινόμενα  (μαγεία-σατανισμό-αποκρυφισμό).