«Έσεσθε ως θεοί»

Μία σύγχρονη εκδοχή της αρχέγονης πειρασμικής προτροπής

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Επικ. Καθ.  Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. 

Στο θεόπνευστο βιβλίο της Γενέσεως (Κεφ. 3, 5) καταγράφεται η πεμπτουσία της αρχέγονης διαβολικής προτροπής, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα την απώλεια του παραδείσου και όλες τις άλλες συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος.

 πεμπτουσία της πειρασμικής προσβολής συνοψίζεται στην υπόσχεση του διαβόλου, ότι η περιφρόνηση της εντολής του Θεού και η αυτονόμηση από την κοινωνία μαζί Του, θα καταστήσει τους πρωτόπλαστους θεούς: «έσεσθε ως θεοί γινώσκοντες καλόν και πονηρόν» (Γεν. 3, 5).
Η δόλια υπόσχεση ισοθεΐας, που υποκαθιστούσε τον Θεό επαναλαμβάνεται και στις ημέρες μας με διαφορετικό τρόπο. Με τον ίδιο όμως στόχο και τις ίδιες συνέπειες. Παραμένει εξίσου ύπουλη, επικίνδυνη και δελεαστική προερχόμενη πάντα από την ίδια θανατηφόρα πηγή.

Η σύγχρονη εκδοχή της συνίσταται στις προσπάθειες διαφόρων θρησκευτικών χώρων να σμικρύνουν ή να καταργήσουν τη μοναδικότητα της εν Χριστώ Ιησού Θείας Αποκαλύψεως, ενώ ταυτοχρόνως προσπαθούν να υποβαθμίσουν ή να σχετικοποιήσουν ή και να αγνοήσουν το μυστήριο της Εκκλησίας ως Σώματος του Χριστού και ως μοναδικού χώρου σωτηρίας.

Στα πλαίσια αυτά, κάθε τοποθέτηση, που δεν δέχεται να ισοπεδώσει το Πάνσεπτο Πρόσωπο του Θεανθρώπου ή να σμικρύνει ή να εξισώσει το μυστήριο της Εκκλησίας και να το θεωρήσει ως ισότιμο μέγεθος με την οποιαδήποτε πίστη, στιγματίζεται ως δήθεν φανατισμός, ως μισαλλοδοξία, ως παρωχημένη και διχαστική αντίληψη μη συμβατή με τις σύγχρονες αντιλήψεις.

Έχει πολύ εύστοχα επισημανθεί ότι γι’ αυτούς τους χώρους: «ο υποθετικά αποδεκτός Χριστός δεν είναι ο Χριστός της ιστορίας, αλλά της πλάνης και μεταφυσικής φαντασίας» (π. Γεώργιος Μεταλληνός).

Απέναντι στη μοναδικότητα του Ευαγγελίου του Χριστού, η σύγχρονη αντιευαγγελική εκδοχή του «έσεσθε ως θεοί» με ποικίλους τρόπους και μεθοδευμένες ενέργειες των διαφόρων εκπροσώπων της αντιτάσσει ένα διαφορετικό φρόνημα και τρόπο ζωής.

Ένα φρόνημα, που αγιογραφικώς αξιολογούμενο, αποτελεί σύνθεση διανοημάτων ανθρώπων πονηρών και γοήτων (Β’ Τιμ. 3, 13), στοιχείων του κόσμου (Κολ. 2, 20), κενής απάτης (Κολ. 2, 8), διδασκαλίες δαιμονίων (Α’ Τιμ. 4, 1), γραώδεις μύθους (Α’ Τιμ. 4, 7), και ψευδωνύμου γνώσεως (Α’ Τιμ. 6, 20).

Ως προς τον τρόπο ζωής, η σύγχρονη αντιευαγγελική εκδοχή του «έσεσθε ως θεοί», δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο παρά προτροπή στους σύγχρονους χριστιανούς να ακολουθήσουν αυτά, που αρνήθηκαν κατά την απόταξη στο μυστήριο του αγίου βαπτίσματος.

Η σύγχρονη εκδοχή της αρχέγονης πειρασμικής προτροπής «έσεσθε ως θεοί», αποτελεί προτροπή του όφεως για μια εκ νέου υπαρξιακή αυτονόμηση του ανθρώπου και αγνόηση του Τριαδικού Θεού, υποσχόμενος και αυτή τη φορά νέους δρόμους «αυτολύτρωσης» και ισοθεΐας, που έχουν το κατάλληλο για την εκάστοτε περίπτωση προσωπείο.

Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2035, 5 Σεπτεμβρίου 2014



Print-icon 

Login-iconLogin
active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης