Βιβλική βαπτιστική Εκκλησία

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Επικ. Καθ. Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Πρόκειται για νεοφανή προτεσταντική κίνηση που εμφανίστηκε στον ελληνικό χώρο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 με πολύ μικρό αριθμό οπαδών. Ο πρώτος ποιμένας της υπήρξε αλλοδαπός (Αμερικανός), όπως και κάποια από τα αρχικά ιδρυτικά μέλη της.

Η Ομολογία Πίστεώς της, ο καταστατικός δογματικός χάρτης της, δηλαδή, κινείται μέσα στον ευρύτερο προτεσταντικό χώρο και με αφορμή αυτό το γεγονός θα αναφερθούμε αντιπροσωπευτικά σε ορισμένες δογματικές αντιλήψεις της, που δείχνουν την πολύ μεγάλη απόκλισή τους από την Ορθόδοξη πίστη.

1) Αγία Γραφή: Σχετικά με την Αγία Γραφή πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι ταυτίζουν το κείμενο της Αγίας Γραφής με τη Θεία Αποκάλυψη. Η Βίβλος θεωρείται αληθινή, αλάθητη και αναλλοίωτη. Είναι κατά γράμμα θεόπνευστη και ως εκ τούτου απορρίπτεται η αλληγορική σημασία των γεγονότων. Από την Παλαιά Διαθήκη απορρίπτουν τα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.

2) Θεοτόκος: Αρνούνται την αειπαρθενία της και υποστηρίζουν ότι παρέμεινε Παρθένος μέχρι τη Γέννηση του Χριστού.

3) Σωτηρία: Η σωτηρία προέρχεται μόνο από τη Θεία Χάρη αποκλειστικά, κάθε ανθρώπινος παράγοντας ως προς την οικείωσή της απορρίπτεται και θεμελιώνεται μόνο στη σταυρική θυσία του Χριστού. Ταυτοχρόνως, κατά την κίνηση, η σωτηρία είναι στιγμιαίο γεγονός και σχετίζεται με την ομολογία της ενοχής και την άμεση αποδοχή του Χριστού και του έργου Του ως Σωτήρα, μόνο μέσω της πίστης.

4) Εκκλησία: Τυπικά προτεσταντικές είναι και οι περί της Εκκλησίας αντιλήψεις τους. Κατά την Βιβλική Βαπτιστική Εκκλησία, η Εκκλησία είναι το σύνολο των πιστών οπουδήποτε κι αν ανήκουν και έχουν κεφαλή τους τον Χριστό. Κάθε τοπική Εκκλησία = κοινότητα, είναι αυτοδιοίκητη και ελεύθερη από οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση. Δεκτή γίνεται η συνεργασία με άλλες «εκκλησίες», με σκοπό την προώθηση της ευαγγελικής πίστης.

5) Μυστήρια: Ο όρος Μυστήρια απουσιάζει. Γίνονται δεκτά μόνο το Βάπτισμα και η Κοινωνία, όχι όμως ως Μυστήρια, αλλά ως τελετές. Για το Βάπτισμα πιστεύουν ότι στερείται ως τελετή, σωτηριολογικής σημασίας και αποτελεί μόνο μια εξωτερική μαρτυρία. Η Κοινωνία, όπως χαρακτηρίζουν τη Θεία Ευχαριστία, στερείται επίσης σωτηριολογικής σημασίας και αποτελεί απλώς ενθύμιση της σταυρικής θυσίας. Η συχνότητα λήψεως της Κοινωνίας, αποφασίζεται από την τοπική κοινότητα= εκκλησία και όχι ατομικά.

6) Εσχατολογία: Το ίδιο προβληματική είναι και η εσχατολογία της κίνησης. Σύμφωνα με αυτή, ο Χριστός θα επιστρέψει στη γη πριν τη χιλιετή βασιλεία, θα αναστηθούν οι νεκροί και μαζί με τους ζώντες πιστούς θα αρπαγούν στον αέρα, για να υποδεχθούν τον Χριστό. Θα ακολουθήσει η επταετής περίοδος του Αντιχρίστου και στη συνέχεια η επιστροφή του Χριστού, που θα βασιλεύσει χίλια χρόνια στη γη. Μετά τη χιλιετία θα ακολουθήσει η τελική κρίση και η αιώνια τιμωρία του Διαβόλου και των οργάνων του.

Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2040, 10 Οκτωβρίου 2014



Print-icon 

Login-iconLogin
active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης