Το ίδρυμα Γκουρτζίεφ

Όπως και με τους διάφορους αυτόκλη­τους «καλλιτέχνες» ελέω πανίσχυρων κύ­κλων ποικίλων προελεύσεων και τάσεων, έχουμε και τους «δασκάλους» των διαφό­ρων ψυχολατρειών, οι οποίοι διέγνωσαν την μεγάλη επίδραση της μουσικής στον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων και την ενέταξαν ως όχημα επιρροής των οπαδών-θυμάτων τους με τρόπο που να εναρμονίζεται στις αποκρυφιστικές πρα­κτικές τους.

Μία τέτοια «μουσική» εκδήλωση πραγ­ματοποιήθηκε πρόσφατα και από το «Ίδρυμα Γκουρτζίεφ» και την «Θεατρική Ομάδα Ρόδα»[1], η οποία παρουσίασε μου­σικό θεατρικό δρώμενο σε δημόσιο χώρο Αθηναϊκού προαστίου (Κέντρο Τεχνών ACS, Χαλάνδρι), επάνω σε μουσική του αποκρυφιστή Γεωργίου Ιβάνοβιτς Γκουρ­τζίεφ -που σημειωτέον δεν σπούδασε μου­σική όπως συνέβη για παράδειγμα με τον Μότσαρτ, που ήταν και παιδί-θαύμα-, στην τιμή των 10 ευρώ.

Στον Ρώσο Γκουρτζίεφ έχουμε αναφερ­θεί και παλαιότερα2. Στην Ελλάδα δρουν τρεις κυρίως ομάδες που ακολουθούν τις ιδιαίτερα διαβρωτικές και άκρως επικίνδύνες για την ανθρώπινη προσωπικότητα διδασκαλίες του: 1. Το «Ινστιτούτο Γκουρ­τζίεφ», 2. Το «Ίδρυμα» -το όποιο πραγμα­τοποίησε την εκδήλωση που αναφέραμε- και 3. Το «The Fellowship of Friends».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι οργανώσεις Γκουρτζίεφ ανέκαθεν στόχευαν στα υψηλά κοινωνικά στρώματα· μάλιστα, γνωστός Έλληνας πιανίστας, έχει δηλώσει σε συ­νέντευξη του, θαυμαστής των πρωτοπορι­ακών μεθόδων τους!

Αναφερόμενοι περιληπτικά στό θέμα, θά πρέπει να θυμίσουμε, πώς ο Γκουρτζί­εφ ήταν άνθρωπος με ταλέντο στη χειρα­γώγηση, με σκοπό την καταρράκωση της προσωπικότητας των οπαδών και την υπο­ταγή τους στις επιθυμίες του. Δρώντας στις αρχές του 20ου αιώνα και ανακατεύοντας διάφορες αποκρυφιστικές τεχνικές προ­χώρησε πέρα από τον φακιρισμό (φυσική σκληραγωγία), τον μοναχισμό (συναισθη­ματικό έλεγχο) και τον γιογκισμό (διανοη­τική εργασία) -κατά την ισοπεδωτική του συνήθεια της εξίσωσης του Ορθόδοξου Μοναχισμού με τις άλλες δύο τάσεις, ως άποκρυφιστής- και «ανεκάλυψε» την «τέ­ταρτη οδό», η «οδό του πονηρού άνθρω­που», όπως ονόμασε το σύστημα του.

Επηρεασμένος από την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, ιδρύτρια της Θεοσοφικής Εταιρίας, ακολούθησε την βασική θεωρία: «πειθαρ­χία και υποταγή». Αυτό σημαίνει για τους «τυχερούς»-ποντίκια, -το «ποντίκια» είναι όρος του ίδιου του Γκουρτζίεφ σε συνέντευ­ξη του σε Άγγλο δημοσιογράφο- έντονη φυσική προσπάθεια, στέρηση ύπνου, πα­ρατεταμένες νηστείες και συναισθηματικά σοκ, κυρίως ύστερα από περιόδους έντονης δοκιμασίας, που συνήθως διαδραματίζο­νταν σε χώρα διαφορετική από τον τόπο διαμονής του θύματος. Οι αγχώδεις ενδο­σκοπήσεις, με σκοπό τη διάλυση της προ­σωπικότητας των οπαδών, για να απαλ­λαγούν δήθεν από συλλογικά ψέματα και να αποκτηθεί «καθαρή θέληση» και «αθά­νατη ψυχή», όσο και η παντελής έλλειψη συμπόνοιας, ηθικής, και συναισθηματικών δεσμών οδήγησε πολλά από τα θύματα του στο ψυχιατρείο.

«Εργαζόμενος μαζί μας», ανέφερε κά­ποιος οπαδός για τον Γκουρτζίεφ, «έπαιρ­νε... τη θέση της ψυχής μας».

Μετά από τα ανωτέρω, κρίνεται για μια ακόμη φορά απαραίτητη η εγρήγορση για την αποφυγή παρόμοιων θανάσιμων πα­γίδων.

1. http://www.athinorama.gr/music/editorschoice/?edtld=11953
2. «Διάλογος», τ. 41, Ίουλ.-Σεπτ. 2005, σ. σ. 23-25.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Ενημερωτικό Περιοδικό
Διορθοδόξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2011, ΤΕΥΧΟΣ 63