Περί Γνωστικισμού

ΔΥΟ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΗΧΗΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ (MP3) ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ:

Ο ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Ο Γνωστικισμός, ως αυτόνομο πνευματικό ρεύμα των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού δίνει την εντύπωση συγκρητιστικού παράσιτου. Με δύο μόνο βασικές αρχές α) την διαρχία στα όρια ενός ιεραρχικού πληρώματος και β) την γνώση της ενιαίας συμπαντικής πραγματικότητας ως σωτηριολογική προϋπόθεση (εξ ου και το όνομα), προσκολλούνταν στις διάφορες θρησκείες της εποχής, προσλάμβανε στοιχεία απ' αυτές και δημιουργούσε ημι-αυτόνομες σέκτες. Με αυτό τον τρόπο διάβρωσε κάθε αυτόνομο πνευματικό κίνημα, χωρίς το ίδιο να είναι. Κινήματα απότοκα  του γνωστικισμού την σύγχρονη εποχή είναι η Θεοσοφία, ο Μασονισμός και οι Νέο-εποχίτικες σέχτες, εμπλουτισμένα με δάνεια από τις ανατολικές θρησκείες. Από τα κινήματα αναπαράγονται γνωστικές αιρετικές θεωρίες που είχαν εκλείψει. Πολλές φορές αντιμετωπίζεται ο γνωστικισμός από τους νέο-εποχίτες ως καθαρός Χριστιανισμός των αποστολικών χρόνων. Αυτό είναι ψέμα. Ο Χριστιανισμός διατηρήθηκε ακέραιος στην Ορθοδοξία, με την εκκλησιαστική παράδοση που ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους, και τους αγώνες των πατέρων για την αντιμετώπιση των καινοφανών δοξασιών. Ο Γνωστικισμός από την άλλη ήταν ένα ανοικτό σύστημα που υποδέχονταν φιλόξενα κάθε αιρετική άποψη. Αυτός είναι και ο λόγος που οι νεοεποχίτες τον παρουσιάζουν ως επίσημη χριστιανική εκκλησία ενώ δεν είναι. Οι αιρετικές διδασκαλίες των γνωστικών καταδείχθηκαν και πολεμήθηκαν πρώτα από τους ίδιους τους αγίους Αποστόλους.